Duygular... Her güne aynı kişi ile başlamak. Ardından sıralanan aksilikler. Suçladığım sen, yani aslında kabullenemediğim ben. Bütün dünyaya haykırdığım insafsızlıların, kaldıramayışım, kusamadığım sevgim, bütün duygularım, kendi ellerimle oluşturduğum bende ki sen, hepsi benim suçum belki.
Yeni güne sensiz uyanma endişesi, ben deki seni her gün tazeleyen. Her nefeste seni dirilten aptallığım. Korkuların, sensiz yeni güne olan cesaretsizliğim, ve bütün senden kaynaklanır gibi görünen noksanlarım, seni öldürmeye çalıştıkça sana bağımlı mı kaldım? Yatalak hayallerim, kalbim ve beynimin bağımsızlığı, sebebi ben mi gerçekten!
Seviyorum, o halde yokum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder